Fourth Sunday after Pentecost

Gospel Raeding: St. Matthew 8:5-13

At that time, as Jesus entered Capernaum, a centurion came forward to him, beseeching Him and saying, “Lord, my servant is lying paralyzed at home, in terrible distress.” And Jesus said to him, “I will come and heal him.” But the centurion answered Him, “Lord, I am not worthy to have you come under my roof; but only say the word, and my servant will be healed. For I am a man under authority, with soldiers under me; and I say to one, ‘Go,’ and he goes, and to another, ‘Come,’ and he comes, and to my slave, ‘Do this,’ and he does it.” When Jesus heard him, He marveled, and said to those who followed him, “Truly, I say to you, not even in Israel have I found such faith. I tell you, many will come from east and west and sit at table with Abraham, Isaac, and Jacob in the Kingdom of Heaven, while the sons of the kingdom will be thrown into the outer darkness; there men will weep and gnash their teeth.” And to the centurion Jesus said, “Go; be it done for you as you have believed.” And the servant was healed at that very moment.

***

Евангелско четиво: Матеј 8, 5-13

5. А кога влезе Исус во Капернаум, се приближи до Него еден стотник и Го молеше говорејќи: 6. Господи, слугата мој лежи дома фатен и многу страда. 7. Исус му рече: „Ќе дојдам и ќе го излекувам.” 8. А стотникот одговори и рече: „Господи, не сум достоен да влезеш под мојот покрив; но кажи само збор и слугата мој ќе оздрави; 9. зашто и јас сум човек подвластен, а имам и потчинети војници; па кога ќе му речам на еден од нив: »Оди!« и тој оди; на другиот: »Дојди!« и тој доаѓа; и на слугата: »Направи тоа!« и тој прави.” 10. Кога го чу тоа, Исус се зачуди и им рече на оние што врвеа по Него: „Вистина ви велам: ни во Израилот не најдов толку голема вера. 11. И ви велам дека мнозина ќе дојдат од Исток и од Запад и ќе седнат на трпеза со Авраама, Исака и Јакова во царството небесно, 12. а синовите на царството ќе бидат фрлени во крајната темнина; таму ќе биде плач и крцкање со заби.” 13. И му рече Исус на стотникот: „Оди си и, како што си поверувал, нека ти биде!” И слугата негов во истиот час оздраве.

Thoughts by St. Theophan the Recluse on the Fourth Sunday After Pentecost

What faith the centurion has! The Lord Himself marveled. The essence of this faith is that he confessed the Lord to be the God of all things, an all-powerful sovereign and master of all that exists; for this reason he beseeched, speak the word only, and my servant shall be healed. I believe that everything is under Your authority and everything obeys Your slightest beckoning. The Lord requires the same faith of us, as well. He who has this faith knows no lack, and whatsoever he asks, he receives. Thus has the Lord Himself promised. Oh, when will we have if only a little of such faith! But this faith is also a gift; we must ask for it as well and ask for it with faith. Let us ask for it, with a feeling of need for it, ask for it continually, fervently, at the same time aiding its unfolding within us through corresponding thoughts, and most of all by submitting to God’s commandments.

***

Мисли од Свети Теофан Затворник за

Четвртата недела по Педесетница

Каква вера има стотникот? Спасителот Самиот се чудеше. Суштината на таа вера е што тој исповеда дека – Господ е Бог на сите твари, Седржител, Владетел и Господар на сè што постои; од таа причина, тој молеше – само кажи збор и слугата мој ќе оздрави. Јас верувам дека сè е под Твоја власт и дека сè се покорува на Твојот и најмал повик. Господ, исто така, ја бара таа иста вера и од сите нас. Тој што ја има таа вера, не знае за недостаток и, што и да побара – добива. Така Самиот Господ ни вети. О, кога би имале само малку од таа вера! Но, таа вера, исто така, е дар; ние мора да ја бараме – со таква вера! Да ја побараме – со чувство дека таа ни е потребна, да ја бараме непрестајно, ревносно, истовремено помагајќи го нејзиниот развиток во нас со соодветни мисли и, најмногу од сè – со потчинување на Божјите заповеди.