35TH SUNDAY AFTER PENTECOST – 35-та НЕДЕЛА ПО ПЕДЕСЕТНИЦА


GOSPEL READING: Luke 18:35-43

A Blind Man Receives His Sight

35 Then it happened, as He was coming near Jericho, that a certain blind man sat by the road begging. 36 And hearing a multitude passing by, he asked what it meant. 37 So they told him that Jesus of Nazareth was passing by. 38 And he cried out, saying, “Jesus, Son of David, have mercy on me!”

39 Then those who went before warned him that he should be quiet; but he cried out all the more, “Son of David, have mercy on me!”

40 So Jesus stood still and commanded him to be brought to Him. And when he had come near, He asked him, 41 saying, “What do you want Me to do for you?”

He said, “Lord, that I may receive my sight.”

42 Then Jesus said to him, “Receive your sight; your faith has made you well.” 43 And immediately he received his sight, and followed Him, glorifying God. And all the people, when they saw it, gave praise to God.


***

ЕВАНГЕЛСКО ЧЕТИВО: Лука 18, 35-43

Прогледувањето на слепиот

35. А кога се приближуваше Он до Ерихон, еден слепец седеше крај патот и просеше; 36. и штом чу дека покрај него врви народ, праша: „Што е тоа?” 37. Му кажаа дека минува Исус Назареецот. 38. Тогаш тој извика и рече: „Исусе, Сине Давидов, помилуј ме!” 39. Оние, што одеа напред, го искараа да молчи; но тој уште погласно викаше: „Сине Давидов, помилуј ме!” 40. Исус застана и заповеда да Му го доведат. И кога оној се приближи до Него, го праша, 41. велејќи: „Што сакаш да ти направам?” Тој рече: „Господи, да прогледам!” 42. Тогаш Исус му рече: „Прогледај! Верата твоја те спаси.” 43. И одеднаш прогледа и тргна по Него, славејќи Го Бога. И сиот народ, кога го виде тоа, Му воздаде слава на Бога.

***

GOSPEL MESSAGE: Jesus of Nazareth Is Passing By

The famous Austrian surgeon Dr. Lorenz was taking a walk one day in a Midwestern town. Suddenly he was overtaken by a violent thunderstorm. So fierce was the downpour that he ran to the nearest house and rang the doorbell. When a woman opened the door, he asked if he could come in. But the woman who was already visibly upset, cried out:

"Go somewhere else! There is trouble enough in this house."

And she slammed the door shut. When the inhospitable housewife looked at a newspaper the next day, she screamed with dismay. She saw there the picture of the great healer, Dr. Lorenz, who had come to that town from Vienna to treat a rich heiress who had the same type of rare disease as her own ailing daughter. Dr. Lorenz was the only physician in the world who could perform the kind of surgery needed to make her child well. He had come to her very doorstep, but she had slammed the door shut in his face. Now he was gone, having left for Vienna.

The Gospel lesson today tells of the Greatest Healer in the world — the Lord Jesus, visiting the town of Jericho…

A blind man, hearing the commotion, asked what was going on. They told him "Jesus of Nazareth is passing by."

When the blind beggar heard that "Jesus of Nazareth is passing by," he seized life’s greatest opportunity and he received his sight. Life’s greatest opportunity for us, too, is that Jesus of Nazareth is passing by — today, now! He continually knocks on the door of our hearts. He reveals Himself to us in the Bible. He speaks to us through the Church. He offers Himself to us through the Sacraments. He is always just a prayer away from us.

Yet, are we, like the blind beggar, aware that Jesus is passing by? Do we profit by His presence or do we remain silent and inactive until He is gone? The blind beggar might have sat beside the road, listening and wondering, but doing nothing until his great opportunity had passed him by and he would have remained merely the blind beggar by the roadside. How many of us are doing just that? If we allow Jesus to pass by unheeded, we shall remain poor, blind beggars who failed to respond, to seize the opportunity that would have given us sight, light, happiness, joy and fulfillment beyond our highest expectation, leading on to life eternal as joint heirs of Jesus.

As in the case of the woman with the sick child who slammed the door shut on the only person who could heal her child, the greatest tragedy of life is not in what we suffer, but in what we miss!

To miss Christ is to miss all. To gain Christ is to gain all. "Behold, I stand at the door and knock," says Jesus. The door is your heart and mine. Will you slam the door shut with your indifference, or will you take advantage of life’s greatest opportunity and invite Him into your life?

*Excerpt from the book: "Gems from the Sunday and Feasts Gospels", by Father Anthony M. Coniaris

***

ЕВАНГЕЛСКА ПОРАКА: Минува Исус од Назарет

Познатиот австриски хирург др. Лоренц, еден ден излегол на прошетка во некој среднозападен австриски град. Наеднаш го зафатило некое силно невреме. Поројот бил толку страшен, што тој истрчал до најбликста куќа и поѕвонил на вратата. Кога домаќинката му ја отворила вратата, прашал дали може да влезе. Но жената, која видно веќе била вознемирена, извикала: „Оди на друго место некаде! Во оваа куќа има доволно проблем.“ Притоа, таа му ја треснала вратата. Утредента, кога нељубезната домаќинка го видела весникот, со жалење вреснала. Таму ја видела фотографијата на големиот лекар, др. Лоренц, кој од Виена бил дојден во тој град да лекува некоја богата наследничка, која боледувала од истата ретка болест, како и нејзината болна ќерка. Др. Лоренц бил единствениот лекар во светот што можел да изврши таков вид операција и да го исцели нејзиното дете. Тој дошол баш на нејзиниот праг, но таа пред негови очи му ја треснала вратата. Сега веќе го немало, зашто си заминал за Виена.

Денешното евангелско четиво ни говори за Најголемиот Лекар во светот – Господ Исус, Кој го посетил градот Ерихон...

Слепиот човек, штом ја чул вревата, прашал што се случува. Тие му рекле: „Минува Исус од Назарет.“

Кога слепиот просјак слушнал дека „минува Исус од Назарет“, тој ја зграбил најголемата животна прилика и прогледал. За нас, исто така, најголемата животна прилика е тоа дека – Исус од Назарет минува – денес, сега! Он непрестајно чука на вратата на нашите срца. Он, Самиот ни се открива во Библијата. Он ни зборува преку Црквата. Он, Самиот ни се нуди преку Светите Тајни. Он, секогаш од нас е далеку за само една молитва.

Сепак, дали сме и ние, како и слепиот просјак, свесни дека Исус минува? Дали го користиме Неговото присуство, или, пак, остануваме неми и неактивни додека Он си замине? Слепиот просјак можел да си седи покрај патот, слушајќи и чудејќи се, но ако не направел нешто додека покрај него минувала најголемата прилика, тој ќе си останел само слеп просјак покрај патот. Колкумина од нас го прават токму истото? Ако и ние дозволиме Исус да мине незабележан, ќе останеме бедни, слепи просјаци, што не успеале да одговорат и да ја грабнат приликата што би ни дала вид, светлина, среќа, радост и задоволство над нашето највисоко очекување, водејќи нè кон вечен живот во заедница со Христа.

Како и во случајот со жената што имала болно дете, која му ја затворила вратата на единствениот човек што можел да го излекува нејзиното дете, најголемата трагедија во животот не е во тоа што ние страдаме, туку во тоа – што пропуштаме!

Да Го пропуштиме Христа, значи – да пропуштиме сè. Да Го добиеме Христа, значи – да добиеме сè. „Ете, Јас стојам пред вратата и чукам“, вели Исус. Вратата е – твоето и моето срце. Ќе Му ја затвориш ли вратата незаинтересирано, или ќе ја искористиш најголемата животна прилика и ќе Го поканиш да влезе во товојот живот?

*Преземено од книгата: „Бисери од неделните и празничните Евангелија“, од отец Антони Кониарис


1 view0 comments