21st Sunday After Pentecost – 21-ва Недела по Педесетница

HOLY FATHERS OF THE 7th ECUMENICAL COUNCIL – СВЕТИТЕ ОТЦИ НА 7-от ВСЕЛЕНСКИ СОБОР


GOSPEL READING: Luke 8:5-15

5 “A sower went out to sow his seed. And as he sowed, some fell by the wayside; and it was trampled down, and the birds of the air devoured it. 6 Some fell on rock; and as soon as it sprang up, it withered away because it lacked moisture. 7 And some fell among thorns, and the thorns sprang up with it and choked it. 8 But others fell on good ground, sprang up, and yielded [a]a crop a hundredfold.” When He had said these things He cried, “He who has ears to hear, let him hear!”

9 Then His disciples asked Him, saying, “What does this parable mean?”

10 And He said, “To you it has been given to know the [b]mysteries of the kingdom of God, but to the rest it is given in parables, that

‘Seeing they may not see, And hearing they may not understand.’

11 “Now the parable is this: The seed is the word of God. 12 Those by the wayside are the ones who hear; then the devil comes and takes away the word out of their hearts, lest they should believe and be saved. 13 But the ones on the rock are those who, when they hear, receive the word with joy; and these have no root, who believe for a while and in time of [c]temptation fall away. 14 Now the ones that fell among thorns are those who, when they have heard, go out and are choked with cares, riches, and pleasures of life, and bring no fruit to maturity. 15 But the ones that fell on the good ground are those who, having heard the word with a noble and good heart, keep it and bear fruit with patience.[d]

***

ЕВАНГЕЛСКО ЧЕТИВО: Лука 8, 5-15

5. Излезе сејач да сее семе; и кога сееше, едно падна покрај патот и беше изгазено, и птиците небески го исколваа; 6. а друго падна на камен, па штом никна, се исуши, оти немаше влага; 7. едно, пак, падна меѓу трње; и израсна трњето, па го задуши; 8. а друго падна на добра земја, и кога изникна, донесе стократен плод.” Откако го рече ова, извика: „Која има уши да слуша, нека чуе!” 9. А учениците Негови Го прашаа, велејќи: „Што значи таа парабола?” 10. Он рече: „Вам ви е дадено да ги знаете тајните на царството Божјо, а на другите ќе им се зборува во параболи, та гледајќи да не виѓаат, и слушајќи да не разбираат. 11. А оваа парабола значи: семето е словото Божјо. 12. Она, што падна покрај патот, се оние, кои слушаат; но потоа доаѓа ѓаволот и им го зема словото од срцата нивни, за да не поверуваат и да не се спасат; 13. а она на камен – се оние, кои кога ќе го чујат словото, со радост го примаат; но немаат корен и веруваат некое време, па штом дојдат искушенија, тие се откажуваат; 14. тоа, пак, што падна меѓу трње, се оние, што го слушаат словото, но кога отидат, се подаваат на грижи, богатства и наслади од овој живот и не донесуваат плод; 15. а оние на добрата земја, се тие што го слушаат словото и го пазат во добро и чисто срце, и принесуваат плод со трпение.” Штом го рече тоа, извика: „Кој има уши да слуша, нека чуе!

***

SERMON ON THE PARABLE OF THE SOWER

Source: Hermitage of the Holy Cross[FBP1]